Zoals koning David zich kenmerkte door een ootmoedige houding, zo wil Elim ook ootmoedig zijn naar God. De oprichter en leider van Elim, Wim van Duijvenbode, kreeg een duidelijke roeping van God om zich te verootmoedigen ten bate van Rotterdam.

In oktober 2001 kreeg hij de volgende, duidelijke roeping op zijn hart: “Breng 4000 christenen uit allerlei kerken en gemeentes bijeen in wekelijkse bijeenkomsten van Verootmoediging en Voorbede voor Rotterdam.” Zie ook Geschiedenis.

Het eerste wat hij deed was het toetsen van deze roeping bij zijn leiders in Agapè, waar hij toen werkte, en zijn gemeente. Zij bemoedigden hem om al gaande Gods leiding te ontdekken. Vervolgens ging hij bidden en onderzoeken wat God nu eigenlijk onder ware verootmoediging voor Rotterdam verstaat. Dat werd uiteindelijk een zoektocht van jaren, samen met andere verootmoedigers.

Hij besefte al snel: met deze roep tot verootmoediging had God een sleutel tot herstel aangereikt aan de Gemeente van Jezus in Rotterdam.

Deze sleutel tot herstel willen we ook gebruiken. Daarom willen we al het werk binnen Elim doen vanuit een gezindheid van verootmoediging. Daarom bidden we en zoeken we Gods aangezicht; we luisteren naar wat Hij wil dat we bidden.

Vanaf 2002 sloot een aantal mensen zich aan bij het prille “Verootmoediging en Voorbede voor Rotterdam”. Met elkaar hebben we een jarenlange ontdekkingsreis gemaakt naar verootmoediging voor Rotterdam. We liepen talloze gebedswandelingen, maandenlang zelfs dagelijks, om op straat midden tussen de Rotterdammers het geestelijke klimaat proberen te verstaan. En Gods gedachten daarover. Vanaf 16 april 2003 tot en met 16 april 2005, exact 2 jaar, zijn we een middag en avond per week bijeengekomen om ons te verootmoedigen en te bidden voor Rotterdam en regio.

Er zijn twee ordners vol met aantekeningen waarin de resultaten van deze zoektocht staan beschreven. Twee dingen springen eruit:
1.verootmoediging voor de eeuwenlange vijandige houding van de Kerk van Jezus tegenover het volk Israël
2.verootmoediging voor de slechte situatie waarin de Kerk van Jezus zich momenteel bevindt. Niet-gelovigen komen amper nog in aanraking met God en Jezus.
Deze punten koppelt Elim aan twee concrete ‘daden van bekering’: vriendschap met Israël en evangelisatie.